مزیت نسبی
از نقطه نظر لغوي " مزيت نسبی " ترجمه اصطلاح انگليسي است . در فرهنگ علوم اقتصادي تأليف دكتر منوچهر فرهنگ ، مزيت نسبي به اين ترتيب تعريف شده است كه هرگاه كشوري بتواند دو كالا را نسبت به كشور ديگر به قيمتي نسبتاٌ كمتر توليد كند و صرفه نسبي در مورد يكي از دو كالا نسبت به سود كالاي ديگر بيشتر باشد مي گويند اين كشور از مزيت نسبي برخوردار است .مزيت نسبي بوسيله ديويد ريكاردو اقتصاددان انگليسي پايه گذاري شد و اين تئوري پس از تئوري " مزيت مطلق " آدام اسميت در مبحث مزاياي تج ارت آزاد بين المللي ، مطرح گرديد .نكته اي كه در اينجا بايد ذكر شود اين است كه نبايد تئوري مزيت نسبي ريكاردو را با تئوري رانت ريكاردو اشتباه كر د، اشتباهي كه اغلب بوسيله غير متخصصين انجام مي شود ( رانت يعني بهره خود آمد ه) و اين به معني آن است كه اگر يك عامل توليدي بطور طبيعي بدون هيچگونه تمهيدي نسبت به عامل ديگر در يك فرآيند توليدي بازده بيشتري داشته باشد ، آن مقدار اضافه بازده را رانت مي گويند ،رانت من شأ مزيت نسبي است ، ولي خود مزيت نسبي نيست ، براي توضيح بيشترمزيت نسبي ، مثال زير را مطرح مي كنيم :
دو كشور ايران و آلمان را در نظر مي گيريم و فرض مي كنيم كه آلمان براي توليد يك متر پارچ ه ، 6 ساعت كار و براي توليد يك جفت كفش ، 4 ساعت كار هزينه مي كند ، در مقابل كشور ايران براي توليد يك متر پارچه ، 8 ساعت كار و براي توليد يك جفت كفش ، 6 ساعت كار هزينه مي كند .ملاحظه مي شود كه براي توليد اين دو كالا ، آلمان نسبت به ايران از برتري مطلق برخوردار است .